De vlucht vanaf Dusseldorf verliep te relaxed. Midden in de nacht zijn we naar de luchthaven gereden. Van te voren waren we zo slim om een parkeerplaats ergens in de buurt van het vliegveld reserveren en voor ons gevoel waren we in een mum 
(prachtige plaatjes vanuit 't vliegtuig)
van tijd met de Twingo, parkeren en shuttlebus, op het vliegvled. Een rij van ongeveer 80 mensen stond bij Air Berlin (het was potverdire 04.00 uur midden in de nacht, wat doen die mensen?). Echter de Duitse punctualiteit is nog steeds 'very alive' en binnen 10 minuten (ik overdrijf niet!) waren we ingecheked. Een broodje eten en een kopje koffie drinken op deze schitterende luchthaven was ook al geen straf. Heerlijke koffie en een Italiaans broodje waar ik nu nog aan denk. En waar ik nog 't meeste van geniet, gewoon service. Echte service. Iedereen is zo ongelovelijk aardig en attent, we zijn dat niet meer gewend. Vanaf nu gaan we vanaf Dusseldorf vliegen, echt een verademing.
Natuurlijk werd er na de landing heel hard geklapt en Klaas en ik moesten daar heel erg om lachen, nouja eigenlijk schaamden we ons gewoon heel erg. Heel erg.
(ik had maar 22 kilo bagage mee waar Klaas echt zo niet blij mee was!)
Happy Life
Is inderdaad terecht die naan, het een gelukkig leven. De kamer is ruim, het terras groot, de beden comfortabel en het zwembad heerlijk groot en last but not least: geen kids want die zitten in een speciaal bad ver van ons vandaan. Sorry vriendinnetjes met kinders,..maar schreeuwend grut op vakantie is echt een NO GO voor mij. Ik weet trouwens niet hoe Klaas daarover denkt, volgens mij is die veel milder dan ik ben.
Het is even wennen dit groepsgebeuren. We zien iedereen met een blauw bandje om de pols lopen en persoonlijk hebben Klaas en ik, ieder apart van elkaar, altijd gezegd..dit nooit zo'n all inclusive resort, maar nu zitten we er toch midden in. Hahahaa. 's Avonds als we naar Dahab willen moeten we in de minibus van het hotel (3 shuttles per dag) met allemaal mutanten* met blauwe armband en een chauffeur met snor die via zijn mobieltje (die bij de microfoon van de businstallatie hoort) keiharde Egyptische pijpmuziek draait. Het klink heel ordinair, dat woord met die P, maar het is zo'n afschuwelijke jammermuziek met ergens een piepklein Islamitisch ondeugend ondertoontje. Nouja, dat staat dus heel hard aan en de weg gaat helemaal door de dessert met kuilen en rare bochten en dan met die mutanten...Klaas zei: 'El we moeten gewoon even dagelijks door deze zure appel heenbijten, dat kunnen we!' Ik geloof dat hij eerder zichzelf probeerde op te beuren dan mij. Tja,..de down side van mooi willen zitten (voor weinig geld).
In het stadje was het wel even heel vervelend om geld te krijgen. Geen enkele automaat werkte en de eerste presteerde het zelfs om Klaas zijn kaart helemaal in te slikken en pas na 3 minuten terug te geven. Uiteindelijk buiten t stadje een werkende automaat gevonden.
Weinig tijd meer om Klaas zijn Padi Open Water duikcursus te regelen en de boodschappen te doen, maar op Elles-speed kwam het allemaal dik in orde. Ik had nl. vorig jaar al veel vrienden gemaakt en we worden met open armen ontvangen wat echt heel leuk is. In de bus terug hadden we al aardig de smaakt te pakken:
(,..en het werd tijd voor een eigen snorkel,..die zit goed)
In het hotel gingen we voor onze eerste maaltijd. Het viel echt niet tegen. We zitten er heerlijk buiten, het eten is met een beetje zoeken, echt heel erg goed te doen en smakelijk. De salades zijn top, dus we zijn allang tevreden. Echter de mutanten zijn wel een beetje onsmakelijk. Obesitas is hier heel normaal. Klaas en ik zijn dus lekker dun hier!
Lekker op ons eigen riante balkon een afzakkertje gedronken. In Dahab hebben we de lokale drankhandel leeggekocht (ook Egyptische wijn die verdomd zeg lekker bleek te zijn) en aangezien we een eigen koelkast hebben, kunnen we het lekker koud houden. Uiteindelijk wel vroeg naar bed gegaan, we waren zo moe en de volgende dag moesten we beiden concluderen dat we in geen tijden zo lekker hebben geslapen. Maar oooh my god, het was al 09.00 uur en het ontbijt duurde maar tot 10.00 uur. Poeh wat een stress,....Kom op Klaas,..op naar de mutanten.
Al onze foto's zijn te bewonderen op:
* mutanten zijn mensen die heel goed in Quentin Tarentino films zouden kunnen meespelen. Het zijn sujets waarbij vaak niet duidelijk is of ze man of vrouw zijn. Waarom? Ze hebben allemaal kort geknipt haar, echter de vrouw, zo blijkt, heeft het vaak in knalrood of pikzwart geverfd en gemodelleerd in een coupe die wellicht het best omschreven kan worden als 'helemaal kut'. Mutanten zijn over 't algemeen schandalig dik, scheppen het bord drie keer per dag zo vol dat de helft bij het waggelen van 't buffet naar de tafel van alle kanten er weer af dondert. Ook zijn mutanten heel erg lelijk en vrij karakterloos. (Vanzelfsprekend zijn er ook positieve uitzonderingen)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten